Yüklüyor...
Buradasınız:  Giriş  >  KAHVE MOLASI  >  YAZARLARIMIZ  >  Alya Şahin
EN SON

S.kindirik

Yazar:   /  13 Nisan 2015  /  Alya Şahin, KAHVE MOLASI  /  Yorum yok

Karanlikta çekici gelen şeylerin, gün ışığıyla nasıl adileşiyorsa, riyakarlıkta, vicdan ve merhametle ifşa olup mahkum edilebilir.
Nerde, neyin, nasıl konuşulacağı konusunda kendisine hiçbir şey yüklenilmeden büyütülen, sürekli pohpohlanan, tüm ilişkilerini züccaciye dükkanına giren fil misaline döndüren ikiyüzlü bir mutanttı Aylin. Bir anne tarafından tabiri caizse sıçılmış olarak dünyaya gelen… Zavallı bir şey…

Devamı →
EN SON

Bir Küçük Fan Meselesi

Yazar:   /  24 Mart 2015  /  Alya Şahin, KAHVE MOLASI  /  Yorum yok

Ruhunda bir tutam sihir olan çok insan var bu dünyada. Bunlardan biri Umay Umay’dır mesela. Kitapları çıktığında alıp okumak için beklediğim Umay. Kıyamazdım hemen bitirmeye sayfalarını. Gizli kapaklı sevmek vardır ya. Umay Umay öyledir benim için. Adının yaraşırlığını severim. Hayatın ona verdiği derinliği severim.

Devamı →
EN SON

O.ospu

Yazar:   /  24 Mart 2015  /  Alya Şahin, KAHVE MOLASI  /  Yorum yok

Bir o.ospu önünde sonunda manastıra çekilmeyi düşler, sadece düşler. Her katil olmasada mutlaka mevtanın tabutunu sırtlamayı arzular. Her ikisi de arınmazlar bulandıkları günah çamurundan. Çünkü karekterini değiştirmez düşlemeleri, arzulamalar ve bir anlık tereddütten doğan gülümsemeleri. Deri değiştiren yılan misali. Fıtratları böyledir.

Devamı →
EN SON

ŞİKAYETÇİ MİSİNİZ? BENCE OLMAYIN!

Yazar:   /  17 Şubat 2015  /  Alya Şahin, KAHVE MOLASI  /  Yorum yok

Bir dünya şey yazıldı. Hepsi de kelimesi kelimesine gerçek. Gideceğin yere göre giyinmeler, takside korkmalar, metrobüse binememeler, otobüste nefes almadan durmalar, kimi zaman erken inmeler, yanında biber gazı taşımalar, hava kararınca korkarak yürümeler, yardıma ihtiyacınız olduğu bir anda dahi yardım isteyememeler, telefonda babanızla konuşur gibi yapmalar.. Sırf olabileceklerin ihtimalinden.

Devamı →
EN SON

Uçurum

Yazar:   /  10 Kasım 2014  /  Alya Şahin, KAHVE MOLASI  /  Yorum yok

Göğe yükselecek gücü bile bulmayan nefeslerimin, bütün hislerimin, hiç kullanılmamış kelimelerle dökülüşünü izledim önüme. Avuçlarımı sıkacak mecalim kalmamıştı önümdeki kördüğümde. Parmak izlerim yeminini titretiyordu. Durmadan bağırıyordu o yansıma.

Devamı →